Alman davulcu Benny Greb, groove kavramını soyut bir yetenek olmaktan çıkarıp bileşenlerine ayıran yaklaşımıyla tanınır. Ona göre bir kalıbın "oturması" üç ölçülebilir unsura bağlıdır: vuruşların zaman içindeki yerleşimi, aralarındaki gürlük ilişkisi ve tınının tutarlılığı.
Bu ayrım öğretim açısından değerlidir çünkü her bileşen ayrı çalışılabilir. Yerleşim metronomla, gürlük kayıt dinleyerek, tını ise vuruş noktası denetlenerek geliştirilir. "Hissetmiyorum" diyen bir kursiyer, hangi bileşenin eksik olduğunu böylece görebilir.
Greb’in bir diğer vurgusu, az malzemeyle uzun süre çalışmaktır. Tek bir kalıbı uzun süre sürdürmek, çok sayıda kalıbı yüzeysel denemekten daha hızlı sonuç verir; çünkü sorunlar ancak tekrar içinde görünür hâle gelir.
Greb’in önerdiği bir diğer alışkanlık, çalışmayı kaydetmektir. Kişi kendi icrasını çalarken değerlendiremez; dikkat zaten uygulamadadır. Kayıt dinlendiğinde ise yerleşim ve gürlük sorunları, hiçbir açıklamaya gerek kalmadan kendiliğinden duyulur.
Derslerimizde haftalık çalışma planı bu mantıkla kurulur: az sayıda hedef, uzun tekrar ve her hafta aynı kalıbın kaydıyla karşılaştırma.