Detroit’te Motown kayıtlarını yapan stüdyo topluluğu Funk Brothers’ın ilk davulcusu William "Benny" Benjamin’di. 1960’ların başında The Supremes, Marvin Gaye ve The Temptations kayıtlarının ritmik omurgasını o kurdu. Şirketin tanınabilir sesi, düzenlemelerden önce bu ritim bölümünün ortak zaman duygusuna dayanır.
Benjamin’in çalışında dikkat çeken şey, gürlüğün sabitliğidir. Backbeat her ölçüde aynı şiddette duyulur; süsleme neredeyse yoktur. Kayıt teknolojisinin sıkıştırma imkânlarının sınırlı olduğu bir dönemde, dengeli bir davul icrası mikstajın tek güvencesiydi.
Motown kayıtlarında sıkça duyulan tef ve el çırpma katmanları da bu anlayışın uzantısıdır: davul zamanın merkezini tutar, üstüne eklenen perküsyon katmanları parlaklık sağlar. Sonuç, radyoda küçük hoparlörlerde bile net duyulan bir ritim dokusudur.
Motown kayıtlarının bir bölümünde davul sesinin olağandışı biçimde sıkıştırılmış olması da bilinçli bir tercihtir. Stüdyonun kendi kayıt zinciri, dinamik aralığı daraltarak davulun küçük radyolarda ve araba hoparlörlerinde kaybolmamasını sağlıyordu; icracının sabit gürlüğü bu zincirin ön koşuluydu.
Derslerimizde gürlük tutarlılığı ayrı bir çalışma başlığıdır; kursiyer aynı kalıbı iki dakika boyunca çalarken kaydı dinleyerek vuruş şiddetinin nerede kaydığını kendi kulağıyla görür.