Steve Jordan, John Mayer’den Keith Richards’a, Eric Clapton’dan Bruno Mars’a uzanan bir yelpazede çalmış bir stüdyo ve sahne davulcusudur. Ortak özellik, her kayıtta parçanın karakterine göre tamamen farklı bir tutum benimsemesidir; imzası bir kalıpta değil, karar verme biçimindedir.
Jordan’ın sık dile getirdiği ilke, davulun şarkının hikâyesine hizmet etmesidir. Bu, sadelik demek değildir; gerektiğinde yoğun da çalar. Belirleyici olan, fikrin şarkının bir yerine ait olup olmadığıdır. Aynı fikir bir parçada doğru, diğerinde fazladır.
Tını seçimi de bu kararın parçasıdır. Kalın deri, gevşek akort ve sönümlenmiş trampet gibi tercihler, çalınan notalardan önce parçanın havasını belirler. Jordan bu nedenle kayıt öncesi ekipman seçimine icra kadar önem verir.
Jordan aynı zamanda yapımcı olarak çalışır. Kayıt sürecinin bütününü gören bir davulcu, kendi icrasını düzenlemenin neresine yerleştireceğini de bilir; bu nedenle önerdiği kalıplar çoğu zaman mikstaj aşamasında sorun çıkarmaz.
Derslerimizde şarkı eşliği çalışmasında kursiyer aynı parçayı iki farklı yaklaşımla çalar ve hangisinin şarkıyı taşıdığına kendi kaydını dinleyerek karar verir.